พิกัดความเผื่อทั่วไปที่ 0.1 มิลลิเมตรเหมาะสมกับงานกลึงส่วนใหญ่และช่วยควบคุมต้นทุน ค่าที่แคบกว่านั้นคุ้มค่าเมื่อชิ้นงานต้องประกอบเข้ากับชิ้นส่วนอื่น เช่น บ่ารองรับตลับลูกปืน หน้าซีล เส้นผ่านศูนย์กลางสวมประกอบ และเกลียวที่ต้องขันกับชิ้นส่วนที่กำหนดไว้แล้ว ความละเอียดผิวเป็นเรื่องแยกจากขนาด เพลาอาจได้ขนาดตรงตามแบบทุกจุดแต่ยังรั่วได้ หากผิวหยาบเกินไปสำหรับซีล จึงควรระบุว่าผิวใดเป็นผิวซีลหรือผิวเลื่อน และผิวใดเป็นเพียงความสวยงาม พฤติกรรมของวัสดุก็มีผลเช่นกัน สเตนเลสแข็งขึ้นเมื่อถูกขึ้นรูป ทองเหลืองกลึงได้ลื่น และอะลูมิเนียมผนังบางจะขยับตัวหลังปล่อยออกจากหัวจับ สำหรับชิ้นงานยาวหรือเรียว เราวางแผนการจับยึดและลำดับการกัดให้สอดรับกับการขยับนั้น แทนที่จะไปแก้ทีหลัง เรายังดูด้วยว่าชิ้นงานจะถูกวัดอย่างไร พิกัดความเผื่อที่ตรวจด้วยเวอร์เนีย ไมโครมิเตอร์ หรือเกจง่าย ๆ ไม่ได้ มักหมายถึงเวลาตรวจสอบที่เพิ่มขึ้น จึงควรตกลงกันก่อนเข้าสู่การผลิต ดีกว่ามาถกเถียงกันหลังส่งมอบ ทำเครื่องหมายไว้เฉพาะขนาดที่สำคัญจริง และปล่อยที่เหลือเป็นค่าทั่วไป คุณจะได้ชิ้นงานที่ประกอบได้พอดี โดยไม่ต้องจ่ายค่าความเที่ยงตรงที่งานประกอบไม่ได้ใช้